O zimie i czemu nadeszła (inspirowane Lublinem)

Przedednia porą promień radosny

Zrazu przeleciał środkiem wiosny,

Dzieląc na poły granią czerwieni

Lato od słoty szarej jesieni.

Pewnego razu, późnego czasu

Widziałem jesień na skraju lasu.

W koronach róże schnięte, a głębiej

Weń po gałęziach szare gołębie.

...

Raz jeden w świecie, przy końcu roku -

Zda mi się - ciepło czułem po zmroku.

Widziałem, nimże odeszła z rana,

Trzy białe koty na jej kolanach.

Półmroki

Wieczorne niebo tkane szafirem

Półmroki plotą bezkreśnie.

Siorbię herbatę laną z imbirem..., 

Wspominam z lipca czereśnie.

Zeń strużka pary, wiatr nim ją zmiecie,

Przeplącze nitki deptaków.

Przed wschodem kilku nas braknie w świecie...

Przed wschodem ubędzie ptaków.

Uschnięte liście, błękitny kamień,

Kilkaset pestek pod drzewem.

O stosik wierszy oparte ramię...

Pod pełnym szafiru niebem.

🐇🐰

Mały, czarnooki królik,

Co na łące skakał,

Przejął się, mnie widząc,

Że mu spokój zmącę.

Dobył noża z nagła w damskie, kruche ręce,

Uspokoił rymy, mierząc w moje serce.

Po wszystkim, wesół, ogonem pomachał.

Przesłanie na ostatni wiersz

Niebo zakryło się deszczem srogo,

Chodnik parasolami.

I ja nim idę, jesienną drogą -

W ciszy, pod latarniami...,

Zbierając wszystko, co tu zastałem,

Chowając każde wspomnienia...

Durne, szczęśliwe i gdy płakałem,

Na całą wieczność milczenia,

Które, nim zagnie mnie, nieuchronne,

W sercu, co tylko noszę... -

Niech płonie po mnie, gwiazdy wieczorne,

Pod szklano-żeliwnym kloszem.

...

Na zachód patrząc,

Drogę bez końca 

Wskazują liście pod cieniem słońca.

Słońca, co w chwilę swego pogrzebu

Miejsce roztacza ciemnemu niebu.

To, by po niebie,

W odbiciu okna,

Wiodła za gwiazdy droga powrotna.

Droga, po której z nocnej krainy,

Ktoś nam obiecał, kiedyś wrócimy.

Bo z pierwszorannym

Zabiciem dzwonu,

Zgaśnie nam w chwilę droga do domu.

A wraz z nią zgasną wszyscy w oddali,

Ci, co nie doszli, i gdzieś zostali.

Kot

Wokół kobiet, 

W parze z dymem

Bawi kot, świat łącząc rymem...

Mając nas pomimo uszu,

Kroczy w wielkim kapeluszu

Poprzez dziewięć żyć, przez lata...,

Mrucząc w noc o kocich światach.

Przemykając pod sukienką,

Chłepce mleko słomką cienką.

Tym, co nie śpią, mruknie bajkę,

Pociągając długą fajkę...

...

Wokół kobiet, 

W parze z rymem

Bawi kot, świat snując dymem...

Zaplatając damskie pąsy

Pode, nade kocie wąsy..., -

Pierzchnie - z wschodem, w długim locie -

W papierowym samolocie.

Pod parasolem

Pod parasolem,

Tak co dzień wolę

Kroczyć po mętnym, ziemskim padole,

Roszonym zewsząd trosk wielu łzami...

Całymi dniami.

Naokół mijać sierdzące burze.

Okraczać wielkie po metr kałuże, 

Dziwić się, którym, gdy je zobaczą,

Już po nich skaczą!

Którym nie gorsze mokre mankiety,

Miną parasol, ściągną kaszkiety,

By obnażonym stanąć po zmierzchu... 

Twarzą do deszczu.

Śmiejąc się groźbie rychłej powodzi,

Pary, samotni, starzy i młodzi,

Patrzący w niebo, pomimo chłodu,

Tak bez powodu.