Parasole

I jako na górze,

Tak w ukos, na dole

Przez wschód - na południe,

W zachód - parasole.

Z ulewy 

Po wichrów zawiłe włóczenia,

Pikując w promienie...,

Wnet runą do cienia.

Nad pchlimi domkami,

To nade fortece -

To mkną parasole, patrz!

Z nimi polecę.

Był taki, co upadł,

Złożony niedbale.

Co leżał po cichu...

I z nim poleżałem.

Był inny nad brzegiem

Łez wzbranym padołem.

Gdzieś musiał dopłynąć.

Gdzieś z nim dopłynąłem.

Parasol piorunem był

Spalon doszczętnie.

Zaś inny parasol był 

Drogi Królewnie,

Co tę, wybierawszy go,

Niby... mijałem.

To bujda, po cichu...

Wraz z nią wybierałem.